Darren Lehane heeft een passie voor Londense reportage huwelijksfotografie die begon als openhartige straatkunst met zijn camera
1250 + (GBP)

Darren Lehane

1
3

Alles begint ergens. Mijn begin begon in juni 1981. Een vers aangepakte synthpop-band maakte hun tv-debuut tijdens de Britse muziekshow. De show was Top of the Pops; de betreffende band was Depeche Mode. Ik was 13 en hun futuristische elektronische geluid bracht me weg.

Maar wat heeft dit met fotografie te maken? Blijf bij me, ik kom er wel.

Vanaf dat moment werd ik een grote fan van de band. En zoals alle tienerjongens besloot ik dat ik een popster wilde worden. Dus die kerst kreeg ik een Casio-synthesizer. Een jaar of twee later, een betere Yamaha-synth. Uiteindelijk zijn vrienden en ik een band begonnen. Das Kapital. Net als Depeche Mode. Behalve we zoog. Ik kon niet spelen en ik kon niet zingen. Mijn droom over het sterrendom van de popster was voorbij.

Maar tegelijkertijd begon ik echt aan de fotografie van de Depeche Mode en ik ontdekte dat het was van een Nederlandse fotograaf genaamd Anton Corbijn. Hij werkte voor de New Musical Express en had veel coole bands neergeschoten, zoals Joy Division, U2, REM om er maar een paar te noemen. Plotseling was ik verslaafd ...

... fotografie was de nieuwe rock & roll en ik wilde een fotografie zijn.

En anders dan muziek was ik goed in en mensen leken te houden van wat ik aan het doen was ... zo heel anders dan van het podium af gerend worden in een schooldisco.

Mijn fotografische passie werd spontane straatfotografie. Ik vond het leuk om in te mengen, onopvallend ongewone momenten vast te leggen in gewone scènes. Op zoek naar humor en ironie. Mijn openhartige straatfoto's stellen meer vragen dan antwoorden geven. Documentaire fotografen als Elliot Erwitt, Garry Winogrand, Henri Cartier-Bresson en Tony Ray-Jones worden grote invloeden.

Snel vooruit en ik begon met het fotograferen van nieuws en fotojournalistiek op freelance basis, en gaf werk aan mensen zoals Getty Images, Alamy Corbis om er maar een paar te noemen. Mijn werk verscheen in kranten, tijdschriften. Ik heb zelfs geëxposeerd in de wil van de Mall Galleries in het centrum van Londen.

Toen gebeurde het. Iemand zei: "Goed in fotografie, wil je onze bruiloft fotograferen?" Ik zei nee. En dan niet meer. Ik kon niets ergers bedenken. Trouwfoto's waren tenslotte allemaal suffe poses, soft focus en dronken groepsfoto's, toch? Maar ze bleven vragen en uiteindelijk gaf ik toe. Maar op één voorwaarde: ik fotografeer het als een straatfotograaf - alles natuurlijk, openhartig en documentair. Ze gingen akkoord. Ik vond het geweldig en de rest die ze zeggen is geschiedenis.

Dat was 2012. Ik wist toen niet eens dat bruiloftsfotojournalistiek zelfs maar iets was. Dus ik fotografeer sindsdien Weddings, in mijn openhartige straat ontmoet ik een documentaire stijl waarin ik natuurlijke momenten, echte emoties en echte verhalen vastleg. Ik heb zelfs het geluk gehad om de oneven huwelijksfotografie award of twee te winnen.

Ik fotografeer nog steeds in mijn vrije tijd straatfotografie. Sterker nog, ik had onlangs het geluk om door de beroemde straatfotograaf-historicus Colin Westerbeck te worden geselecteerd als een van de 20-straatfotografen in een nieuw boek over hedendaagse straatfotografie.

Ik woon in Zuid-Londen, maar fotografeer graag bruiloften overal waar mijn camera me meeneemt in het Verenigd Koninkrijk en daarbuiten. Volgend jaar ga ik naar het diepste deel van Finland voor een bruiloft.

Als ik mijn camera neerleg, ben ik dol op schrijven, voornamelijk fictie. Ik heb hier en daar een vreemd kortverhaal gepubliceerd en een finalist in een paar korte scenariowedstrijden. Oh en ik hou nog steeds van muziek. Mijn smaak is tegenwoordig behoorlijk eclectisch, van indie tot jazz, van soul tot klassiek. Maar ik houd nog steeds van de Depeche Mode, waar mijn carrière als bruidshoroscoop met documentaire vreemd genoeg begon.

Ik ben er trots op ook lid te zijn van de Artistic Guild of the Wedding Photojournalist Association.

Ik hoor graag van je.

1 Awards voor documentaire huwelijksfotografie

3 Awards van de fotojournalisten van het artistieke bruiloftsgilde

1 TOP Trouwfotograaf Titels

De WPJA erkent trots Darren Lehane als TOP International trouwfotograaf. Leden met de meeste wedstrijdpunten aan het einde van elk jaar worden gerangschikt als TOP Trouwfotografen of, in sommige gevallen POY - Fotograaf van het Jaar.